คนึงนิจ

 ----- คุณต่างหากที่ควรเสียใจ เพราะคุณได้สูญเสียคนที่รักคุณที่สุดไปแล้ว -----

         วันนั้นผมรู้ว่าเธอพูดเพราะความโกรธเคือง มนุษย์เลวๆ อย่างผม โกรธเคืองเมื่อผมบอกกับเธอว่าไม่เคยรักเธอเลยแม้ซักวัน ผมไม่รู้ว่าขณะที่พูดเธอร้องไห้ไหม เพราะผมอยู่ไกลเกินกว่าจะได้เห็นน้ำตาของเธอ แต่ผมรู้ว่าวันนั้นผมไม่เคยคิดว่า ---- ตัวเองจะเสียใจ คงเพราะมือเล็กๆ ที่ผมกุมเอาไว้กระมัง ที่ทำให้ผมรู้สึกว่า ผมไม่ได้เป็นอย่างที่เธอพูด และคนที่รักผมที่สุดก็ยืนอยู่ข้างๆ ผมนี่เอง

         กระทั่งถึงวันนี้ เวลาผ่านมาหลายต่อหลายปี ผมกำลังจะแต่งงานกับเธอคนที่ผมรักที่สุดและเธอก็รักผมที่สุดเช่นกัน ผมรู้ดีว่าเธอรักผมที่สุด เพราะ

~~~เธอมักจะมองผมตาขวางเสมอ เวลาที่ผมเข้าใกล้ผู้หญิงคนไหนสักคน ทั้งๆ ที่เราทำงานที่เดียวกัน พักที่เดียวกัน เจอกันเกือบจะตลอด 24 ชั่วโมง

       เราจะแต่งงานกัน ผมบอกเธอ ตั้งแต่ครบหนึ่งปีแรกของเรา เพราะเธอเป็นส่วนนึงในชีวิตผม และผมคงทำใจไม่ได้หากจะต้องเสียเธอไป แต่ในช่วงเวลานั้นเช่นกัน ที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับผม 

      ผมเริ่มโทรหาคนรักเก่า ผู้หญิงที่ผมเข้าใจอีกเช่นกันว่าเธอรักผมที่สุด เพราะตลอดเวลาที่ผมอยู่กับเธอนั้น เธอมักจะยิ้มและตามใจผมทุกเรื่อง ไม่เคยด่าว่าผมแรงๆ และไม่เคยขัดใจผมเลยสักครั้ง เธอไม่เคยถามเรื่องส่วนตัวหรือก้าวก่ายอะไร นอกจากถามผมว่า พ่อ แม่ผมสบายดีมั้ย น้องชายโตหรือยัง  และคำพูดหนึ่งที่เธอเคยบอกผมก็คือ --------  ผมมีความหมายมากมายต่อชีวิตเธอ -------------------- 

     สิ่งที่น่าแปลกกว่านั้น ในเวลาที่ผมพบเธอ ผมรู้สึกเหมือน ------- ได้พักร้อน แต่ช่วงวันพักร้อนก็ช่างแสนสั้นเสียจริง เมื่อคนรักปัจจุบันของผมสะกดรอยมาจนสถานที่พักร้อนและทำลายมันจนแตกเป็นเสี่ยงๆ

    วันนั้นผมรู้เพียงว่าจะต้องรักษาหัวใจและปกป้องคนรักปัจจุบันเอาไว้ให้มากที่สุด และโดยไม่รู้ตัวผมลืมปกป้องวันพักร้อน และแล้ววันพักร้อนก็จากผมไป พร้อมๆ กับประโยคเด็ด 

 ผมไม่ได้เห็นหน้าเธอ ผมจึงไม่อาจเดาได้ว่าเธอเสียใจหรือไม่

----- คุณต่างหากที่ควรเสียใจ เพราะคุณได้สูญเสียคนที่รักคุณที่สุดไปแล้ว -----  ไม่ใช่วันนี้ หรือ พรุ่งนี้ อาจจะตอนที่คุณแก่เฒ่า หรืออาจจะแค่เพียงลมหายใจสุดท้าย แต่ตราบชีวิตนี้ วันหนึ่ง คุณจะเสียใจ ------------------------ 

เธอคงจะแค้นผมมาก และต้องการจะขู่ ให้ผมกลัว ~~~ วันนี้ผมกำลังจะแต่งงาน ------------

แปลก

ผมรู้สึก ------ เคว้ง ----------- และ ว่างโหวง -----

แต่ผมก็ปลอบใจตัวเองว่า ผมคงเหมือนผู้ชายทั่วไป ~~~~~ ที่กลัวการแต่งงาน เท่านั้น