คนึงนิจ

ไม่แปลกหรอกที่คนเรา จะมีความทุกข์

ของทุกอย่างมันมีช่วงเวลาของมัน ทั้ง สุข และ เศร้า

หากจะมีสิ่งใดเกิดขึ้นแล้วล่ะก็ ....... สิ่งที่ดีที่สุด คือ ยิ้มและยอมรับ

ยิ้ม ( Sleeping sheep)

ก็รู้ว่าเรามาไกลจนเกินจะย้อนคืนวันเวลาเดินทางกลับไปแล้ว ใช่ไหม

เมื่อรักนั้นเป็นเพียงลมที่พัดผ่านช่วงเวลาคืนวันดีๆ ก็ผ่านพ้นและเลือนหาย

อาจเคยมีคนบอกความจริง...........มันช่างเดียวดาย

มันทรมาน แต่ฉันไม่เคยสนใจ

เพราะรู้ว่าเราต่างต้องเจ็บต้องปวดเพียงใด แต่สิ่งสุดท้ายที่เราควรทำ

แค่คิดดีๆ ที่เราเผชิญเป็นแค่ความจริงที่เราบังเอิญต้องเรียนรู้และพานพบ

ว่าไม่มีใครสักคนที่คอยอยู่ข้างเคียงกันและไม่มีวันจากไปไหน

ก็แค่ยิ้มรับมันไว้ ไม่ยอมหวั่นไหวแม้จะเจ็บจะปวดสักเพียงไหนก็ตาม สักวันก็ผ่านพ้นไป

ขอแค่เธอยิ้มรับมันไว้ แค่ความหวั่นไหวแม้ต้องทุกข์ต้องทนสักแค่ไหนก็ตาม เรายังต้องอยู่ให้ได้

+++++++++

.

.

.

-------- เราต้องเดินไปข้างหน้า ต่อให้หัวใจแหว่งวิ่นขนาดไหนก็ต้องเดิน ----

.

.

.

ป.ล ผึ้งรบกวนคนที่หลงเข้ามาในบล๊อกผึ้งทิ้งที่อยู่ไว้ใน ems ให้หน่อยนะคะ จะส่ง P.C ไปให้ค่า

ขอโทษคนที่ผึ้งขอที่อยู่ไว้แล้วยังไม่ได้ส่งโปสการ์ดไปให้นะคะ

ผึ้งงานยุ่งมากเลยค่ะ ขึ้นเหนือล่องใต้ตลอด เด่ววันนี้ก็ไปภูเก็ตอีกแล้ว  ยังไงรอหน่อยนะคะ