คนึงนิจ

       ผมรู้สึกว่าโลกกำลังหมุน

     คงเป็นเพราะว่าผมกำลังเมา กลิ่นหวานเอียน ลอยอวลไปทั่วทั้งห้อง สีสันตรงหน้าพร่าเลือน

 ..........ภาพทุกภาพ.................ทุกการเคลื่อนไหวดูเชื่องช้า

         ผมรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยขึ้นไปในความฝัน ในความพลิดเพลินและดูเหมือนจะสุขสมนั้น 

                ผมหลับตาปล่อยใจให้.........ล่องลอยอีกครั้ง

        ในภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่น ท่ามกลางความเย็นของเครื่องปรับอากาศ และหมอกควันกลิ่นหวานเอียน

      เธอสอดแขนทั้งสองข้างเข้ามากอดรัดผมเอาไว้ ก่อนจะแนบใบหน้ากับอกของผม

แปลก.........เมื่อเธอเข้าใกล้และกอดผมไว้

ผมกลับรู้สึกว่าช่องโหว่ในหัวใจที่ว่างร้างกำลังถูกเติมเต็มด้วยสัมผัสอบอุ่น อ่อนหวาน

ผมค่อยๆ ขดตัวซุกร่างเข้าหาเธอ คล้ายเด็กเล็กๆ ที่ต้องการไออุ่นจากมารดา

.

.

.

.

.

.

นานเท่าไหร่แล้ว.........ที่ผมลุกขึ้นยืนด้วยขาของตัวเอง

นานเท่าไหร่แล้ว.........ที่ผมไม่กล้าแม้จะแค่พูดบางสิ่งที่แสดงถึงความอ่อนแอของตัวเอง

นานเท่าไหร่แล้ว........................................................ที่ผมไม่พบเธอ

..

..

.

.

.

".....................ตรวจไม่พบ สารเสพติดในกระแสเลือด ผู้ป่วย มีอาการเสพติดทางจิตใจ"

.

.

.
............................................. ,,,LooK LiKe Cannabis๐,,,

.

++++

เพลงชื่อ : ฝืน  (Greasy Cafe')

 ฟังเพลงนี้แล้ว รู้สึกว่าบรรยากาศ มันชวนมึนเมา และเขียนเรื่องฟุ้งๆ ได้ประมาณนี้