คนึงนิจ

"ตอนนี้คุณมีแฟนมั้ย"

.

.

.

"ฉันอยู่คนเดียว"

.

.

.

"ผมไม่เชื่อ อย่างคุณไม่เคยขาดคนรัก"

.

.

.

"เชื่อเถอะ...............ฉันทำให้ใครรักได้ไม่ยาก แต่ฉันไม่เคยทำให้ใครรักฉันตลอดไปได้เลยซักคน"

.

.

.

"คุณไม่เสียใจเหรอ"

.

.

.

"เสียใจสิ.........แต่ทำไงได้ ก็มันเป็นแบบนี้"

.

.

.

"ผมคิดถึงคุณ"

.

.

.

"ฉันก็คิดถึงเธอ"

.

.

.

"บางที......ผมก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดี ที่ได้รู้จักคุณ"

.

.

.

.

"แปลกนะ ที่ฉันไม่เคยคิดว่าเธอรักฉันเลย ตั้งแต่วันแรก"

.

.

.

"ฉันเองเป็นคนเลือก ปล่อยมือจากเธอ จนวันสุดท้ายที่เธอบอกว่ารักฉัน ทุกอย่างก็สายไปแล้ว"

.

.

.

"นั่นสินะ วันนั้น มันแย่มากเลย"

"คุณเล่าทุกอย่างให้ผมฟัง ผมคิดว่ามันเป็นแค่เรื่องจังหวะ ชีวิตที่คนคนนึงจะต้องเดินไปตามทางของตัวเอง"

.

"วันหลังนัดกินข้าวกันนะ เราไม่ได้เจอกันนานเป็นปีแล้วมั้ง"

.

.

.

"ไว้ผมจะโทรหาคุณ"

.

.

.

"ที่นี่ร้อนมากเลย คุณเป็นไงบ้างอ้วนขึ้นรึเปล่า"

.

.

.

"ถ้ายังมีรถอยู่ผมไปหาคุณแล้ว...."

"ถ้าจะต้องแก่เฒ่าอย่างโดดเดี่ยว ฉันจะไปอยู่ชลบุรี จะไปอยู่ที่ห้องของเรา"

.

.

.

.

.
"ผมมีความหมายต่อชีวิตคุณมากขนาดนั้นเลยเหรอ"

.

.

..

"วันนี้ระหว่างคุณกับผมยังเหมือนเดิม มีเพียงองค์ประกอบบางอย่างที่เปลี่ยนไป"

.

.

"เราคงไม่ใช่เนื้อคู่กัน"

++++++++++

.

.

.

แต่ช่างมันเถอะ....คนดี อย่างน้อยในชีวิตนึง

ฉันก็ได้เรียกรู้ที่จะรักใครสักคน................อย่างไม่เห็นแก่ตัวแล้ว