การพลัดพรากครั้งสุดท้าย
posted on 28 Jan 2008 16:16 by puengmimห้องของเราฉันเก็บเรียบร้อยแล้วเลื่อนประตูกระจกตรงระเบียงเอาไว้
นั่งมองดาวดวงเล็กๆ บนท้องฟ้าเหนือระเบียงห้องเรา
ผ้าม่านสีส้มสะบัดชายเพราะแรงลม ลมทะเลคงจะพัดมาจนถึงห้องเรา
เหมือนเคยห้องของเราดึกๆ มักจะเงียบและเย็น
นี่ถ้าเธออยู่คงต้องรีบเลื่อนประตูปิดเพราะกลัวยุงจะบินเข้ามา
ฉันซื้อฟูกอันเท่ากับที่เราเคยนอนมาแล้วปูทับด้วยผ้าลายเดียวกับที่เธอเคยใช้ คิดถึงวันที่เธอให้ฉันปูที่นอนคนเดียว
ฉันวางทีวี กระติกน้ำแข็ง น้ำหวานเฮลบลูบอยสีแดง ไว้ตรงที่เดิม
ข้างที่นอนมีแจกันเคลือบเงาใส่ดอกไม้วางใกล้กับกองนิตยสารที่เธอชอบอ่าน
ฉันซื้อมันมาได้ซักพักจนวันนี้มันกองเป็นตั้งคงต้องหากล่องมาใส่เสียแล้ว
หนังที่เธอเคยเล่าให้ฟัง ฉันซื้อเป็น VCD มาเก็บไว้ วันไหนว่างๆ ฉันก็จะเอามาเปิดดูวันละเรื่อง
.
.
.
.
.
วันนี้ฉันอยู่ในห้องสีส้มของเราแล้ว
กับชีวิตที่พลัดพราก กระจัดกระจายนั้น ฉันเก็บกลับคืนมาไม่ได้
แต่ในบั้นปลายชีวิตนี้ ฉันมีสิ่งมากมายสำหรับเอาไว้ คิดถึงเธอ
ห้องของเรา หนังเรื่องเก่า แจกัน แก้วน้ำ รูปถ่าย เก้าอี้ กระทั่งไปถึงหนังสือ
ชั่วหนึ่งลมหายใจในช่วงชีวิตนี้ ฉันไม่มีแม้โอกาสจะได้กอดเธออีก
แต่รู้ไหมคนดีแม้ฉันจะไม่แน่ใจว่าชาติหน้ามีจริงหรือไม่
ฉันก็มักจะภาวนาเสมอว่าหากชาติหน้ามีจริง ขอให้ฉันได้ดูแลเธออีกสักครั้ง
อยากเกิดเป็นอะไรก็ได้
ที่ไม่ต้องใช้ความรู้สึกนำทาง
#1 By september on 2008-01-28 16:25